Ραγάδα πρωκτού

Ραγάδα πρωκτού (ραγάδα δακτυλίου)

Η ραγάδα πρωκτού είναι ένα από τα συχνότερα γαστρεντερολογικά προβλήματα.

Ραγάδα πρωκτού είναι η λύση της συνέχειας του βλεννογόνου στη περιοχή του πρωκτού. Αποτελεί το πιο συχνό αίτιο πρωκταλγίας και προκαλεί σημαντική μείωση της ποιότητας ζωής του πάσχοντος. Η πάθηση πλήττει όλες τις ηλικίες, αλλά συνήθως νέα υγιή άτομα, με ίδια συχνότητα ανάμεσα στα δύο φύλα.

ραγάδα πρωκτού

Αίτια

Το κύριο αίτιο είναι η επίμονη δυσκοιλιότητα. Πολύ συχνά οι πάσχοντες θυμούνται κάποια ιδιαίτερα σκληρή κένωση η οποία σχεδόν αμέσως προκάλεσε επίμονο άλγος, σαν μαχαιριά, στον πρωκτό. Υπάρχουν και άλλα αίτια, πολύ πιο σπάνια, που προκαλούν ραγάδα δακτυλίου.

Τέτοια είναι: συχνές και επίμονες διάρροιες, τραυματισμός της περιοχής, μορφές τοπικού καρκίνου του πρωκτού, η νόσος Crohn, τοπικές ή συστηματικές λοιμώξεις (φυματίωση, κυτταρομεγαλοϊός, ιός του έπρητα, HIV), η λευχαιμία, σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (σύφιλη, γονόρροια, χλαμύδια) και άλλα.

Συμπτώματα

Τυπικά η ραγάδα πρωκτού προκαλεί πόνο που αρχίζει αμέσως μετά την αφόδευση και επιμένει γιά αρκετό χρονικό διάστημα (από λίγα λεπτά εως και μερικές ώρες). Κάποιες φορές ο ασθενής περιγράφει παρόμοιο πόνο που τον ξυπνάει κατά τις νυκτερινές ώρες .

Άλλο σύμπτωμα που συνοδεύει το επίμονο άλγος είναι η αποβολή αίματος (μικρή ή μεγάλη) ή και βλέννης (μύξας) από το ορθό. Περιγράφεται και περιπρωκτικός κνησμός.

Συχνότερα συμπτώματα ραγάδας πρωκτού:

  • πόνος κατά τη διάρκεια της κένωσης του εντέρου

  • πόνος διαρκείας (από λεπτά έως ώρες) μετά την κένωση

  • ήπια αιμορραγία με κηλίδες (στα κόπρανα ή στο χαρτί υγείας)

  • περιπρωκτικός κνησμός.

Ο σπασμός του σφιγκτήρα που προκαλείται είναι αυτός στον οποίο αποδίδεται ο επίμονος πόνος αρκετές ώρες μετά την αφόδευση, όπως και η μεταμεσονύκτια αφύπνιση. Ως εκ του η θεραπεία που εφαρμόζεται βασίζεται στην εξάλειψη του σπασμού προκειμένου τόσο να μειωθεί ο πόνος όσο και να αιματωθεί η υπάρχουσα πληγή και να επουλωθεί.

Διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται εύκολα με την επισκόπηση του πρωκτικού δακτυλίου . Η εντόπιση μπορεί να ποικίλει , είναι συνήθως οπίσθια μέση , ενώ στις γυναίκες μπορεί να παρατηρηθεί και στην πρόσθια μέση γραμμή.Το ιστορικό του ασθενούς θέτει ισχυρή υποψία για την ύπαρξη ραγάδας δακτυλίου.Η δακτυλική εξέταση θα πρέπει να αποφεύγεται στην οξεία ραγάδα, διότι είναι εξαιρετικά επώδυνη.

Θεραπεία

Η θεραπεία που θα επιλεχθεί εξαρτάται από το χρονικό διάστημα στό οποίο ο ασθενης εμφανίζει τα συμπτώματα της ραγάδας πρωκτού. Ορίζουμε ως χρόνια ραγάδα εκείνη όπου τα ενοχλήματα χρονολογούνται πάνω από 6 εβδομάδες. Οξεία θεωρείται η ραγάδα όταν τα συμπτώματα είναι τις τελευταίες 6 εβδομάδες. Η διάκριση γίνεται και με την μακροσκοπική εικόνα της αλλοίωσης. Η οξεία ραγάδα είναι ρήξη υγιούς δέρματος τού πρωκτού , με σημεία πρόσφατης αιμορραγίας ή αιμορραγεί εύκολα κατά την ψηλάφηση. Αντίθετα στην χρόνια ραγάδα πρωκτού είναι χαρακτηριστική η ελκωτική μορφή της βλάβης και η ίνωση (σκληρία) που αναπτύσεται στήν περιοχή.

Ο διαχωρισμός έχει σκοπό να ξεχωρίσουμε τις οξείες περιπτώσεις οι οποίες έχουν πολλές πιθανότητες να επουλωθούν με συντηρητική αγωγή, από τις χρόνιες περιπτώσεις όπου ο σχηματισμός ίνωσης στο έδαφος της ραγάδες δεν θα επιτρέψει την επούλωσή της φαρμακευτικά.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως και σε αποτυχία της συντηρητικής αγωγής, συστήνεται χειρουργική αποκατάσταση της περιοχής, πράγμα που ανακουφίζει άμεσα από τα επίμονα ενοχλήματα.Τουλάχιστον το 50% των ραγάδων θεραπεύονται από μόνες τους, χωρίς να χρειάζονται επέμβαση. Ωστόσο, όσο περισσότερο καιρό παραμένει μια ραγάδα, τόσο λιγότερο πιθανό θα είναι να θεραπευτεί από μόνη της.

Συντηρητική θεραπεία ραγάδας πρωκτού

Η θεραπεία της ραγάδας πρωκτού όταν είναι πρόσφατη γίνεται με συντηρητική αγωγή. Λεγοντας συντηρητική αγωγή εννοοείται η αποφυγή της χειρουργικής επέμβασης.

  • Η συντηρητική θεραπεία θα βασιστεί στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας, η οποία είναι και το αίτιο στις περισσότερες περιπτώσεις, και στην εξασφάλιση μαλακών κενώσεων. Συστήνεται διατροφή καλά ισορροπημένη καί πλούσια σε φυτικές ίνες (χόρτα, φρούτα, σαλάτες κα) και η πρόσληψη επαρκούς ποσότητας ύδατος (κυρίως του θερινούς μήνες) όπως και μερικές φορές λήψη ενός ήπιου υπακτικού.

  • Πολλές φορές, οξείες ραγάδες θεραπεύονται από μόνες τους απλώς με καλή υγιεινή του πρωκτού. Αυτό σημαίνει ένα καλό καθαρισμό μετά από κάθε κένωση ή πλήσιμο της περιοχής με άφθονο χλιαρό νερό.
  • Η χρήση των λουτρών sitz (μούλιασμα του πρωκτού σε απλό ζεστό νερό για 20 λεπτά, αρκετές φορές την ημέρα) βοηθά στην ανακούφιση των συμπτωμάτων των ραγάδων, αλλά δεν μπορεί πραγματικά να βοηθήσει στη διαδικασία επούλωσης.
  • Τοπικές αναλγητικές αλοιφές (πχ Emla και η Xylocaine ) χρησιμοποιούνται μετά από την κένωση για να ελαττώσουν τον πόνο. Στο ήμισυ των περιπτώσεων (περίπου 40%) επιτυγχάνεται επούλωση της ραγάδας μετά δίμηνη αγωγή. Η χρήση σκευασμάτων με κορτικοειδή, αν και θεωρητικά μειώνει την τοπική φλεγμονή, έχει αμφίβολα αποτελέσματα, ενώ η παρατεταμένη χρήση τους ενέχει επιπλοκές.

  • Νιτρογλυκερίνη και αναστολές του ασβεστίου: Η επάλειψη της πάσχουσας περιοχής με αλοιφή νιτρογλυκερίνης (Rectogesic) ή αναστολές των διαύλων ασβεστίου οδηγεί σε χαλάρωση του έσω σφιγκτήρα και σε πολλές περιπτώσεις σε επούλωση της ραγάδας.

  • Έχει επίσης αποδειχθεί ότι η τοπική έγχυση αλλαντικής τοξίνης (botox 30-50 iu) κοντά στη ραγάδα πρωκτού προκαλεί απονεύρωση, μυϊκή αδυναμία του σφιγκτήρα και μείωση της πίεσης στο υπόλοιπο του πρωκτικού σφιγκτήρα. Γεγονός που επιτρέπει στη ραγάδα να επουλωθεί. Η επούλωση της ραγάδας προκύπτει σε περισσότερο από το 60% των ασθενών , ο πόνος συνήθως εξαφανίζεται μέσα στην πρώτη εβδομάδα . Η κύρια παρενέργεια είναι αφενός η ακράτεια αερίων ή και κοπράνων, η οποία διαρκεί μέχρι και δύο μήνες και αφετέρου η πιθανότητα να χρειαστεί δεύτερη και τρίτη εφαρμογή της έγχυσης.

Χειρουργική θεραπεία

  • Διαστολή: Είναι μέθοδος που εφαρμόζονταν παλαιότερα και στοχεύει στη διάταση των σφιγκτήρων με την εισαγωγή δακτύλων που αποσκοπεί στη λύση του σπασμού του έσω σφιγκτήρα. Αν και με τη διαστολή ανακουφίζεται ο πόνος και επουλώνεται η ραγάδα, σπάνια εφαρμόζεται λόγω του υψηλού ποσοστού επιπλοκών και συγκεκριμένα ακράτειας κοπράνων από την ανεξέλεγκτη κάκωση που προξενείται στους σφιγκτήρες .

  • Έσω πλαγία σφιγκτηροτομή: Είναι η μέθοδος εκλογής για την αντιμετώπιση της ραγάδας του δακτυλίου. ραγάδα πρωκτούΣκοπός της επέμβασης είναι να χαλαρώσει ο υπερτροφικός έσω σφιγκτήρας. Αυτό βοηθά τη ραγάδα πρωκτού να θεραπευθεί προλαμβάνοντας τον πόνο και τον σπασμό, κάτι που είναι άμεσα συνδεδεμένο με την επούλωση.

    Η εγχείρηση γινεται με μια μικρή τομή κοντά στον πρωκτό από όπου πραγματοποιείται η μερική διατομή του έσω σφιγκτήρα. Επίσης, αφαιρούνται οι εσωτερικές και εξωτερικές αιμορροΐδες που σχετίζονται με τη ραγάδα.Με την έσω πλαγία σφιγκτηροτομή το 93%-97% των ραγάδων επουλώνεται, ενώ το ποσοστό υποτροπής είναι πολύ χαμηλό, 0%-3%.

    Σπάνια επιπλοκή της επέμβασης είναι η ακράτεια. H έσω πλαγία σφιγκτηροτομή είναι μια μέθοδος απλή και ασφαλής με άριστα αποτελέσματα και χαμηλό ποσοστό υποτροπής και επιπλοκών, ιδιαίτερα όταν εκτελείται από πεπειραμένα χέρια. Είναι μέθοδος εκλογής σε ασθενείς που υποφέρουν από έντονο πόνο, γιατί η ανακούφιση είναι πολύ πιο σύντομη, σε ασθενείς με χρόνια ραγάδα και είναι η μόνη λύση σε ασθενείς που υποτροπιάζουν ή δεν υπακούν σε συντηρητικές θεραπευτικές μεθόδους που μπορεί να έχουν ακολουθήσει.

  • Άλλες φορές,σε ηπιότερες περιπτώσεις όσον αφορά τα κλινικά συμπτώματα χρησιμοποιείται καυτηριασμός με laser, σε μία η περισσότερες συνεδρίες, για να αποκαλυφθεί ή να ξαναέρθει στην επιφάνεια η βάση της ραγάδας. Έτσι, ενθαρρύνουμε την ανάπτυξη των νέων ιστών και την επούλωση της ραγάδας. Αποτελεί τη νεότερη μέθοδο θεραπείας της ραγάδας και έχει το μεγάλο πλεονέκτημα ότι δεν απαιτεί νοσηλεία και αναισθησία.

Η επιλογή της χειρουργικής τεχνικής , εξαρτάται από την εμπειρία του θεράποντα γιατρού αλλά και απο την κατάσταση της ραγάδας πρωκτού.

 

ΜΗΛΙΩΡΙΔΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ

ΓΕΝΙΚΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ

 

© 2016 Power by | Κατασκευή Ιστοσελίδων - Χρυσός Οδηγός

Για περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης      6944 122691