πολυοζώδης βρογχοκήλη

Οι  ποιό  συχνές παθήσεις  θυρεοειδούς είναι οι απλοί μη λειτουργικοί όζοι  , η  πολυοζώδης βρογχοκήλη , η θυρεοειδίτιδα Hashimoto , η νόσος Graves ,το τοξικο αδένωμα και  ο καρκίνος του θυρεοειδους . Καποιες απο αυτές αντιμετωπιζονται συντηρητικά με φάρμακα και άλλες με θυρεοειδεκτομή .

παθήσεις θυρεοειδούςΟ θυρεοειδής είναι ένας ενδοκρινής αδένας, ο οποίος βρίσκεται στην πρόσθια επιφάνεια του λαιμού . Αποτελείται από 2 τμήματα, τους λοβούς κι άλλο ένα τμήμα που ενώνει τους λοβούς μεταξύ τους και ονομάζεται ισθμός . Πρόκειται για ένα πολύπλοκο όργανο, καθώς η παραμικρή του δυσλειτουργία δημιουργεί προβλήματα στον άνθρωπο . Ο θυρεοειδής αδένας είναι ένα ρυθμιστικό κέντρο του μεταβολισμού .

Η βασική του λειτουργία είναι η παραγωγή των ορμονών της τριιωδοθυρονίνης (Τ3) και της τετραιωδοθυρονίνης Τ4 ή θυροξίνης, αυτές για να τις συνθέσει χρησιμοποιεί το ιώδιο που βρίσκεται στο αίμα και το οποίο ο άνθρωπος προσλαμβάνει μέσα από το νερό, το αλάτι, τις τροφές . Ο θυρεοειδής παράγει και την καλσιτονίνη, η οποία έχει σχέση με τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα και η οποία χορηγείται σε μορφή φαρμάκου στην οστεοπόρωση.

Οι θυρεοειδικές ορμόνες ρυθμίζουν τη λειτουργία σχεδόν όλων των συστημάτων του οργανισμού. Στη βρεφική και παιδική ηλικία μάλιστα έχουν σπουδαίο ρόλο στη σωματική και πνευματική ανάπτυξη του παιδιού. Έτσι, η έλλειψη αυτών στη βρεφική ηλικία δημιουργεί σημαντική καθυστέρηση τόσο σωματική όσο και πνευματική  καθυστέρηση .

Όπως φαίνεται στίς  έρευνες των τελευταίων ετών στην Ελλάδα ,  υπάρχει έξαρση στις ασθένειες του θυρεοειδούς αδένα . Μάλιστα τα τελευταία 40 χρόνια έχει διαπιστωθεί ο τριπλασιασμός της ετήσιας επίπτωσης των καρκίνων του θυρεοειδούς με σημαντική την αύξηση της διάγνωσης των μικροκαρκινωμάτων . Προβλέπεται ότι το 2019 ο καρκίνος του θυρεοειδούς θα είναι ο 3ος σε συχνότητα καρκίνος στις γυναίκες .​

Βασικές χειρουργικές παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα .

Η δυσλειτουργία του θυρεοειδούς μπορεί να προκαλέσει υποθυρεοειδισμό (hashimoto ) ή υπερθυρεοειδισμό (νόσος Graves τοξικό αδένωμα κ.α.) , λειτουργικές παθήσεις, οι οποίες δεν αλλάζουν απαραίτητα την μορφολογία του αδένα . Οι παθήσεις αυτές αντιμετωπίζονται αρχικά με φάρμακα, προκειμένου να ρυθμιστεί η έκκριση σε φυσιολογικά επίπεδα . Σε περιπτώσεις που η θεραπεία με συντηρητικά μέσα δεν είναι αποτελεσματική, η χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς (θυρεοειδεκτομή) είναι αυτή που προσφέρει την οριστική λύση .
Εκτός από τις λειτουργικές παθήσεις του θυρεοειδούς, υπάρχουν και οι μορφολογικές παθήσεις, οι οποίες συνήθως δεν επηρεάζουν την λειτουργία του. Οφείλονται στην παρουσία ενός ή πολλών όζων (σφαιρικά ογκίδια), οι οποίοι αλλάζουν το σχήμα και το μέγεθος του αδένα. Στις παθήσεις αυτές ανήκουν η οζώδης και η πολυοζώδης βρογχοκήλη .
Η πιο συχνή μορφολογική νόσος είναι η πολυοζώδης βρογχοκήλη , η θεραπεία της οποίας σπανίως είναι εφικτή με φαρμακευτική αγωγή . Ειδικότερα, οι βρογχοκήλες που ενοχλούν στην αναπνοή και την κατάποση, όσες είναι καταδυόμενες στο θώρακα του ασθενούς, όσες υπερπαράγουν ορμόνη και οι κακοήθεις χρήζουν χειρουργικής αντιμετώπισης .
Ο καρκίνος  θυρεοειδούς αδένα, αν και σπάνιος, είναι ο συχνότερα εμφανιζόμενος καρκίνος των ενδοκρινών αδένων .

Υποθυρεοειδισμός

Ο υποθυρεοειδισμός είναι η παθολογική κατάσταση κατά την οποία το επίπεδο των θυρεοειδικών ορμονών είναι χαμηλό, υπάρχει, δηλαδή, χαμηλή έκκριση θυρεοειδικών ορμονών . Ο υποθυρεοειδισμός είναι συχνότερη πάθηση στις γυναίκες, περίπου 6:1 και τα συμπτώματα είναι σωματική κόπωση, πνευματική νωθρότητα, δυσανεξία στο ψύχος, δυσκοιλιότητα, αύξηση βάρους, ξηρόδερμα κ.ά . Ο υποθυρεοειδισμός οφείλεται στις περισσότερες των περιπτώσεων σήμερα σε θυρεοειδίτιδες, συνηθέστερη των οποίων είναι η αυτοάνοσος χρόνια λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα ή νόσος Hashimoto . Ο οργανισμός παράγει αυτοαντισώματα, τα οποία βλέπουν τον θυρεοειδή σαν ξένο σώμα και προσπαθούν να τον καταστρέψουν .

Θυρεοειδίτιδα Hashimoto

παθήσεις θυρεοειδούςΗ θυρεοειδίτιδα του Hashimoto (λέγεται και χρόνια λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα) είναι η πιο συχνή φλεγμονώδης νόσος του θυρεοειδούς . Πρόκειται για µια χρόνια αυτοάνοση νόσο που σχετίζεται µε την παραγωγή αντισωµάτων που έχουν ως στόχο τον θυρεοειδή και προκαλούν φλεγµονή και βλάβη. Η θυρεοειδίτιδα του Hashimoto είναι πιο συχνή στις γυναίκες ηλικίας 45-65 ετών, αλλά μπορεί να παρατηρηθεί σε ασθενείς οποιασδήποτε ηλικία ς. Κατά τη θυρεοειδίτιδα Hashimoto µειώνεται η παραγωγή των θυρεοειδικών ορµονώ ν. Μία σπάνια επιπλοκή της νόσου είναι το λέμφωμα του θυρεοειδούς. Να σημειωθεί ότι αν και ο υποθυρεοειδισμός είναι συνήθως μόνιμος, ένα ποσοστό περίπου 11% των ασθενών εμφανίζει ύφεση μετά από αρκετά χρόνια, πιθανότατα λόγω κάποιας αυθόρμητης βελτίωσης της θυρεοειδίτιδας .
Η νόσος εξελίσσεται με αργό ρυθμό, έτσι που τα συμπτώματά της δεν γίνονται άμεσα αντιληπτά .Στα αρχικά στάδια συχνά, αλλά όχι πάντα, εμφανίζονται τα συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού . Η αιτία για αυτόν τον υπερθυρεοειδισμό είναι η καταστροφή του θυρεοειδικού ιστού και η απελευθέρωση των ορμονών που είναι ήδη αποθηκευμένες σε αυτόν στην κυκλοφορία του αίματος . Πρόκειται στις περισσότερες περιπτώσεις για έναν ήπιο υπερθυρεοειδισμό, ο οποίος στην πορεία δίνει σταδιακά τη θέση του σε μια χρόνια υπολειτουργία του θυρεοειδούς αδένα .Αυτή η φάση μπορεί συχνά να περάσει απαρατήρητη .

Τα συμπτώματα της Hashimoto αλλά και γενικά του υποθυρεοειδισμού είναι

  • αύξηση βάρους
  • ξηροδερµία
  • δυσκοιλιότητα
  • µη ανοχή στο κρύο
  • πρήξιµο στο δέρµα
  • τριχόπτωση
  • κόπωση
  • αλλαγές στην έµµηνο ρύση και διαταραχές γονιµότητας
  • αδυναµία και µειωµένη αντοχή
  • αρθρίτιδες
  • διαταραχές στη µνήµη , κατάθλιψη και υπνηλία

Διάγνωση της Hashimoto

Στην φυσική εξέταση ο αδένας είναι σκληρός, διογκωμένος ή μπορει να έχει αρκετούς όζους .
Εξέταση αίματος για να ανιχνευτούν τα αυτοαντισώματα.Στη θυρεοειδίτιδα Hashimoto υπάρχουν αυξημένα επίπεδα αντιθυροειδικών αντισωμάτων είτε κατά της θυρεοσφαιρίνης (Tg) είτε κατά της θυρεοειδικής υπεροξειδάσης (TPO) ή και των δύο .
Είναι συνήθως αυξημένη η τιμή της TSH .
Το υπερηχογράφημα του θυρεοειδούς επίσης βοηθάει στη διάγνωση της νόσου , γιατί μπορεί πολύ νωρίς να δείξει αρχόμενη διαταραχή στο μέγεθος και τη σύσταση του θυρεοειδούς αδένα, να δείξει δηλαδή διόγκωση, ανομοιογένεια, υποηχωγένεια, όζους καθώς και αυξημένη αγγείωση του αδένα .

Αντιμετώπιση της Hashimoto

Λήψη φαρμάκων ( ορμόνη αντικατάστασης) για όσους έχουν υποθυρεοειδισμό .
Χειρουργική εκτομή του θυρεοειδή σε ασθενείς που η διόγκωση του προκαλεί πιεστικά συμπτώματα ή όταν διογκώνονται οι όζοι .

Υπερθυρεοειδισμος

Ο υπερθυρεοειδισμός είναι μια διαταραχή της λειτουργίας του θυρεοειδή αδένα, κατά την οποία ο αδένας υπερλειτουργεί και προκαλεί επιτάχυνση του μεταβολισμού . Ο θυρεοειδής μπορεί μορφολογικά να είναι φυσιολογικός ή να είναι διογκωμένος ( πολυοζώδης βρογχοκήλη ). Συνήθως όμως έχει αυξημένο μέγεθος και παρουσιάζει όζους . Τα συμπτώματα που παρουσιάζει ο ασθενής είναι απώλεια βάρους που δεν δικαιολογείται από τη σωματική άσκηση ή το φαγητό, ταχυπαλμία ίσως και αρρυθμία, ιδρώτας, δυσανεξία στη ζέστη, νευρικότητα, τρέμουλο, εξόφθαλμο που πολλές φορές είναι ο λόγος για τον οποίο ο ασθενής πάει στον γιατρό .
Η πιο συχνή αιτία του υπερθυρεοειδισμού, είναι η νόσος Graves Basedow ή διάχυτη τοξική βρογχοκήλη, η οποία είναι αυτοάνοσος νόσος, δηλαδή ο οργανισμός παράγει αυτοαντισώματα τα οποία κάνουν τον αδένα να υπερλειτουργεί . Η δεύτερη αιτία είναι η οζώδης τοξική βρογχοκήλη, δηλαδή αναπτύσσεται ένας ή περισσότεροι όζοι που παράγουν θυρεοειδικές ορμόνες σε μεγάλες ποσότητες . Ή τρίτη ποιο συχνή αιτία είναι το τοξικό αδένωμα του θυρεοειδούς , οπου ένας αυτόνομος όζος υπερλειτουργεί παράγοντας μεγάλες ποσότητες θυρεοειδικων ορμονών προκαλώντας βαρειά συμπτωμτα υπερθυρεοειδισμού .
Η θεραπεία του υπερθυρεοειδισμού στην αρχή μπορεί να είναι φαρμακευτική αλλά σε αποτυχία ή σε υποτροπές τη λύση δίνει η χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς .

Ασθένεια Graves

Η νόσος Graves είναι μια αυτοάνοση ασθένεια που προκαλεί την υπερπαραγωγή θυρεοειδικών ορμονών . Πάθηση συχνή στις νέες γυναίκες που μπορεί να προκαλέσει διόγκωση του θυρεοειδή . Οι πιθανές αιτίες για τη νόσο Graves μπορεί να είναι ιογενείς ή βακτηριακές λοιμώξεις αλλά και γενετικές .

Συμπτώματα της νοσου Graves αλλα και γενικά του υπερθυρεοειδισμού

  • Τρόμος και μυϊκή αδυναμία
  • Αραίωση μαλλιών ή τριχόπτωση
  • Aύξηση της όρεξης, διάρροιες
  • Ευερεθιστικότητα, άγχος, διαταραχές συμπεριφοράς, δυσκολία συγκέντρωσης
  • Δυσανεξία στη ζέστη
  • Απώλεια βάρους χωρίς να αλλάζει η προσλαμβανόμενη τροφή
  • Διαταραχές ύπνου
  • Ταχυκαρδία
  • Εξόφθαλμο (μονο στην Graves )

Η διάγνωση τίθεται εργαστηριακά , με τις αυξημένες τιμές Τ3 Τ4 ,τις χαμηλές τιμές της TSH αλλα και από την παρουσία συγκεκριμένων αυτοαντισωμάτων . Το υπερηχογάφημα θα δείξει σχετική διόγκωση .

Αντιμετώπιση της νοσου του Graves

Η νόσος Graves αντιμετωπίζεται με φαρμακευτική αγωγή . Σε περιπτώσεις ρύθμισης του ασθενή αλλά επανειλημμένων υποτροπών, τη λύση δίνει η χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς .

Όζοι του θυρεοειδούς και πολυοζώδης βρογχοκήλη

Οι όζοι θυρεοειδούς είναι ευδιάκριτες μάζες μέσα στον θυρεοειδή αδένα. Mπορεί να είναι ψηλαφητοί ( 4% – 7%), αλλά και μη ψηλαφητοί ( 19% – 67% ). Eίναι 4 φορές πιο συχνοί στις γυναίκες, από ότι στους άνδρες και η συχνότητα εμφάνισής τους αυξάνεται με την ηλικία, την έκθεση του ατόμου σε ακτινοβολία και την ελαττωμένη πρόσληψη ιωδίου.

Οι όζοι θυρεοειδούς σε πολλούς ασθενείς δεν παρουσιάζουν συμπτώματα, και η ανεύρεσή τους είναι τυχαία είτε σε μία φυσική εξέταση ρουτίνας , είτε από μία απεικονιστική μελέτη στον τράχηλο για άλλους λόγους (Υπέρηχο, Αξονική ή Μαγνητική Τομογραφία) . Οι όζοι θυρεοειδούς μπορεί να οφείλονται σε απλή υπερανάπτυξη του «φυσιολογικού» θυρεοειδικού ιστού, σε κύστεις που περιέχουν υγρό , σε φλεγμονές (θυρεοειδίτιδα Hashimoto) ή σε μάζα (καλοήθη ή κακοήθη) .Όταν όμως είναι μεγάλοι και πολλοί δηλαδή έχουμε την πολυοζώδη βρογχοκήλη , οι όζοι του θυρεοειδούς μπορεί να προκαλέσουν αίσθημα πίεσης στο λαιμό, δυσκαταποσία, δυσκολία στην αναπνοή, βραχνάδα και αίσθημα κόμπου στο λαιμό .Σε μεγάλους κυστικούς όζους , υπάρχει περίπτωση να αιμορραγήσουν και να προκληθεί ξαφνικός πόνος .

Σε ορισμένες περιπτώσεις ένας θυρεοειδικός όζος μπορεί να λειτουργήσει αυτόνομα και σαν αδένωμα, υπερπαράγοντας θυρεοειδικές ορμόνες, με αποτέλεσμα να εκδηλώνονται συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού.Ο όζος αυτός ονομάζεται  μονήρες τοξικό αδένωμα  .

Όταν οι όζοι του θυρεοειδούς είναι πολλαπλοί τότε μιλάμε για την πολυοζώδη βρογχοκήλη που ποικίλλει σημαντικά σε μέγεθος και μέγεθος .

Παρόλο που οι περισσότεροι όζοι είναι καλοήθεις (μη καρκινωματώδεις), σε ένα μικρό ποσοστό τους μπορεί να περιέχουν καρκίνο του θυρεοειδούς .

Καρκίνος  θυρεοειδους

παθήσεις θυρεοειδούς

Εμφανίζεται συνήθως ως μονήρης όζος στο υπερηχογράφημα και είναι ο πιο συχνός καρκίνος των ενδοκρινών αδένων και μάλιστα με μεγάλη αύξηση της συχνότητάς του τα τελευταία χρόνια, νόσος η οποία παρατηρείται πλέον και στα παιδιά . Ευτυχώς όμως στην πλειονότητα των περιπτώσεων είναι ιάσιμος . Αυτό βέβαια εξαρτάται από το είδος του καρκίνου αλλά και από το στάδιο . Υπάρχουν τέσσερις τύποι  στο καρκίνο θυρεοειδούς : ο θηλώδης, ο θυλακιώδης, ο μυελοειδής και το αναπλαστικό καρκίνωμα.  Οι δύο πρώτοι τύποι είναι οι πιο συχνοί (90-95%,) οι οποίοι είναι ιάσιμοι, ο μυελοειδής (5%) που μπορεί να είναι κληρονομικός, δηλαδή οι πάσχοντες να φέρουν μια μετάλλαξη σε ένα γονίδιο (RET) και ο τελευταίος τύπος, ο αναπλαστικός, ο οποίος είναι πολύ επιθετικός αλλά ευτυχώς είναι σπάνιος  . Για αυτό το λόγο, σημαντικό ρόλο στην έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία του καρκίνου του θυρεοειδούς, παίζει η διερεύνηση των θυρεοειδικών όζων. Η αυτοεξέταση αλλα και η εξέταση του τραχήλου και ειδικά της περιοχής με ψηλάφηση ειναι σημαντική για την πρόωρη διάγνωση της νόσου .

Ποιες εξετάσεις  πρέπει να γίνουν όταν ένας  ή πολλοί όζοι ανιχνεύονται στόν θυρεοειδή  .

Μέτρηση TSH Τ3 Τ4

Η TSH είναι η εξέταση επιλογής για την εκτίμηση της λειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα και των συμπτωμάτων του υπερθυρεοειδισμού ή υποθυρεοειδισμού . Επισης γίνεται έλεγχος της T3 και Τ4 αλλα και τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα εφόσον υπάρχει υποψία για θυρεοειδική νόσο αυτοάνοσης αιτιολογίας .

Υπέρηχογράφημα Τραχήλου

Το υπερηχογραφημα ειναι ιδανική μέθοδος για τη μελέτη των επιφανειακών δομών του τραχήλου όπως ο θυρεοειδής αδένας, οι λεμφαδένες, οι σιελογόνοι αδένες και οι παραθυρεοειδείς αδένες.Το υπερηχογράφημα δίνει πολύτιμες πληροφορίες και τις περισσότερες φορές διαγιγνώσκει με ακρίβεια την ύπαρξη κακοήθειας τόσο στον θυρεοειδή όσο και στους λεμφαδένες, αφού με την χαρτογράφηση μας υποδεικνύει τους ύποπτους λεμφαδένες αλλά και αυτούς που διηθούνται από την κακοήθεια

 παθήσεις θυρεοειδούςΣπινθηρογράφημα θυρεοειδούς

Με αυτό αναδυκνείονται σημαντικά στοιχεία για την λειτουργία και την δομή του θυρεοειδή και κυρίως γινεται η διάκριση σε θερμούς και ψυχρούς όζους . Δηλαδη οι θερμοί όζοι είναι αυτοί που προσλαμβάνουν περισσότερο σκιαστικό συνεπώς υπερλειτουργούν και θεωρούνται συνηθως καλοήθεις . Ενω ψυχροί όζοι είναι αυτοί που προσλαμβάνουν λίγο εως καθόλου σκιαστικό συνεπως υπολειτουργούν . Οι τελευταίοι , ιδιαίτερα αν είναι μονήρης θεωρούνται δυνητικά κακοήθεις . Στην περίπτωση της διάχυτης βρογχοκήλης  μπορει να είναι θερμή , υπερλειτουργια , η ψυχρή ,υπολειτουργία .

 FNA παρακέντηση θυρεοειδούς με λεπτή βελόνη

Η παρακέντηση θυρεοειδούς με λεπτή βελόνη (FNA) είναι μία διαδικασία κατά την οποία λαμβάνεται υλικό από όζο θυρεοειδούς για κυτταρολογικό έλεγχο και είναι η πλέον αξιόπιστη εξέταση για την επιβεβαίωση ή τον αποκλεισμό παρουσίας κακοήθειας . Η Παρακέντηση γίνεται υπό τη συνοδεία υπερηχογράφου, δηλαδή με συνεχή παρακολούθηση της βελόνας με υπερηχογράφημα.
Στους περισσότερους ασθενείς που έχουν έναν καλοήθη όζο δεν πραγματοποιείται συγκεκριμένη θεραπεία, και χρειάζονται μόνο παρακολούθηση .
Οταν οι όζοι ειναι πολλοί και υπάρχει μεγάλη διογκωση του θυρεοειδούς χορηγείται λεβοθυροξίνη (Τ4) έτσι ώστε να σταματήσει η ανάπτυξη του όζου ή και να μειωθεί το μέγεθος τους . Για τους θερμούς όζους (Υπερθυρεοειδισμός) χρησιμοποιείται ραδιενεργό ιώδιο, με ή όχι μαζί με μεθιμαζόλη και τα συμπτώματα συνήθως υποχωρούν σε 2-3 μήνες .

Πότε είναι αναγκαία η χειρουργική θεραπεία του θυρεοειδούς

  • Κακοήθεις όζοι θυρεοειδούς (μετά από FNA)
  • Σε υποψία κακοήθειας, όταν η FNA είναι αμφίβολη ή ύποπτη
  • μεγάλες πολυοζώδεις βρογχοκήλες και συμπτωματικές βρογχοκήλες.
  • Αλλες σχετικές ενδείξεις χειρουργικής θεραπείας , όταν βέβαια έχει αποτύχει η συντηρητική θεραπεία.είναι:
  • Nόσος Graves
  • Τοξικό αδένωμα

Θυρεοειδεκτομή σε καλοήθεις όζους θυρεοειδούς

Σε καλοήθεις όζους θυρεοειδούς η χειρουργική αντιμετώπιση προτείνεται εάν οι όζοι του θυρεοειδούς έχουν μεγάλο μέγεθος ( πολυοζώδης βρογχοκήλη ) ή εάν ο όζος εξακολουθεί να μεγαλώνει σε μέγεθος ή εάν προκαλεί συμπτώματα όπως πόνο, δυσκαταποσία, κλπ) . Η ολική θυρεοειδεκτομή θεωρείται η επέμβαση εκλογής .
Η χειρουργική του θυρεοειδούς αδένα είναι ενα σχετικά απαιτητικό χειρουργείο και αυτό γιατί ο θυρεοειδής έρχεται σε στενή επαφή αφενός με το παλίνδρομο λαρυγγικό νεύρο το οποίο είναι υπεύθυνο για την ομιλία αλλα και με τους παραθυρεοειδείς αδένες. Τόσο το νεύρο όσο και οι παραθυρεοειδείς αδένες πρέπει να διατηρούνται άθικτα κατά τη διάρκεια της επέμβασης .
Η επέμβαση πραγματοποιείται με μια πολύ μικρή εγκάρσια τομή στον τράχηλο μήκους 3-4 εκατοστών, εκτός βέβαια από τις περιπτώσεις θυρεοειδών αδένων πολύ μεγάλων διαστάσεων οπότε και τα όρια της τομής επεκτείνονται αναλόγως, με άριστο πάντα αισθητικό αποτέλεσμα .

Οι πιθανές επιπλοκές της επέμβασης  στον θυρεοειδή είναι :

Βράγχος φωνής στο 1% των περιπτώσεων
Μόνιμη υπασβεστιαιμία στο 1% των περιπτώσεων

Ο ασθενής νοσηλεύεται 24 ώρες μετά το χειρουργείο και εξέρχεται σε άριστη κατάσταση, οντας ικανός για σχεδόν κάθε δραστηριότητα και χωρίς την ανάγκη λήψης αναλγητικής φαρμακευτικής αγωγής.

Θυρεοειδεκτομή στον καρκίνο του θυρεοειδή

Εάν τίθεται υποψία κακοήθειας, συστήνεται άμεση χειρουργική θεραπεία . Η ολική θυρεοειδεκτομή είναι και εδώ η επέμβαση εκλογής και πρέπει να γίνεται από έμπειρο χειρουργό ιδιαίτερα εκπαιδευμένο στη χειρουργική του θυρεοειδούς, διότι εκτός από την αφαίρεση των καρκινικών όζων του θυρεοειδούς, θα πρέπει να ελέγχονται και να αφαιρούνται οι τραχηλικοί λεμφαδένες για τυχόν τοπική διασπορά του καρκίνου .

Λεμφαδενικος καθαρισμος στον καρκινο του θυρεοειδους

Ο λεμφαδενικός καθαρισμός του τραχήλου για καρκίνο του θυρεοειδή είναι μια χειρουργική επέμβαση που περιλαμβάνει την αφαίρεση των λεμφαδένων που εμπλέκονται στον καρκίνο του θυρεοειδούς. Συνήθως, αυτοί οι λεμφαδένες διαγιγνώσκονται με το υπερηχογράφημα στο θυρεοειδή και με τη βιοψία με FNA (αναρρόφηση δια λεπτής βελόνης). Υπάρχουν δύο τύποι λεμφαδενικού καθαρισμού για τον καρκίνο του θυρεοειδούς :

Κεντρικός Λεμφαδενικός Καθαρισμός

Αυτός περιλαμβάνει την αφαίρεση των λεμφαδένων που βρίσκεται κοντά στο θυρεοειδή αδένα. Είναι η αφαίρεση των λεμφαδένων στην περιοχή του λάρυγγα και της τραχεία, κάτω προς το άνω μέρος της θωρακικής κοιλότητας .

Πλάγιος Λεμφαδενικός Καθαρισμός

Είναι η αφαίρεση των λεμφαδένων στα πλάγια του λαιμού. Συνιστάται μόνο εάν ο καρκίνος του θυρεοειδούς έχει αποδειχθεί ότι έχει διηθήσει αυτούς τους λεμφαδένες .

Οι περισσότεροι καρκίνοι του θυρεοειδούς είναι χειρουργικά ιάσιμοι εξασφαλίζοντας την πλήρη θεραπεία του ασθενούς και την ποιότητα της ζωής του . Είναι πολύ σημαντικό η αρχική επέμβαση να είναι όσο πιο τέλεια και πιο πλήρης γίνεται, επειδή από αυτή εξαρτάται η πρόγνωση . Η χειρουργική επέμβαση για τον καρκίνο του θυρεοειδούς συνήθως συμπληρώνεται και με τη χορήγηση ραδιενεργού ιωδίου .

Λίγες είναι οι περιπτώσεις που  οι παθήσεις του θυρεοειδούς αλλα και ο καρκίνος του θυροειδή δεν αντιμετωπίζονται με έγκαιρη διάγνωση , με μια σωστη χειρουργική επέμβαση και με συμπληρωματική  χορήγηση ραδιενεργού ιωδίου ειδικά για τα νεοπλάσματα .

© 2019 Dr Μηλιωρίδης Θεόδωρος | Χειρουργός Θεσσαλονίκη

Για περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης      6944 122691