Εκκολπώματα παχέως εντέρου
Εκκολπώματα Παχέος Εντέρου: Συμπτώματα, Διάγνωση και Θεραπεία
Τα εκκολπώματα του παχέος εντέρου είναι μικρές προσεκβολές, σαν «σακουλάκια», που δημιουργούνται στο τοίχωμα του εντέρου. Εμφανίζονται συχνότερα με την πάροδο της ηλικίας και εντοπίζονται συνήθως στο σιγμοειδές, δηλαδή στο τελικό τμήμα του παχέος εντέρου.
Η παρουσία εκκολπωμάτων δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει νόσος. Πολλοί άνθρωποι τα ανακαλύπτουν τυχαία σε κολονοσκόπηση ή σε απεικονιστικό έλεγχο, χωρίς να έχουν συμπτώματα. Όταν όμως προκαλούν ενοχλήματα ή φλεγμονή, τότε μιλάμε για εκκολπωματική νόσο ή εκκολπωματίτιδα.
Τι είναι η εκκολπωμάτωση και τι η εκκολπωματίτιδα;
Εκκολπωμάτωση ονομάζεται η ύπαρξη εκκολπωμάτων στο παχύ έντερο, χωρίς απαραίτητα να υπάρχει φλεγμονή ή πόνος.
Εκκολπωματική νόσος είναι η κατάσταση κατά την οποία τα εκκολπώματα συνδυάζονται με συμπτώματα, όπως πόνο χαμηλά στην κοιλιά, αλλαγές στις κενώσεις, φούσκωμα ή δυσφορία.
Εκκολπωματίτιδα είναι η φλεγμονή ενός ή περισσότερων εκκολπωμάτων. Μπορεί να είναι ήπια και να αντιμετωπιστεί συντηρητικά, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εξελιχθεί σε απόστημα, διάτρηση, περιτονίτιδα ή στένωση του εντέρου.
Ποια συμπτώματα μπορεί να προκαλέσουν;
Τα απλά εκκολπώματα συνήθως δεν προκαλούν κανένα σύμπτωμα. Όταν όμως υπάρχει εκκολπωματική νόσος ή εκκολπωματίτιδα, ο ασθενής μπορεί να εμφανίσει:
- πόνο χαμηλά στην κοιλιά, συχνότερα αριστερά,
- αλλαγές στις κενώσεις, όπως δυσκοιλιότητα ή διάρροια,
- φούσκωμα και αίσθημα βάρους,
- πυρετό ή κακουχία σε περίπτωση φλεγμονής,
- αίμα στα κόπρανα σε ορισμένες περιπτώσεις.
Έντονος πόνος, πυρετός, εμετοί, αδυναμία αποβολής αερίων ή κοπράνων, έντονη ευαισθησία στην κοιλιά ή επιδείνωση της γενικής κατάστασης χρειάζονται άμεση ιατρική εκτίμηση.
Πώς γίνεται η διάγνωση;
Η διάγνωση ξεκινά με το ιστορικό και την κλινική εξέταση. Ο γιατρός αξιολογεί τη θέση του πόνου, τη διάρκεια των συμπτωμάτων, την ύπαρξη πυρετού, τις αλλαγές στις κενώσεις και το γενικό ιστορικό του ασθενούς.
Ανάλογα με την εικόνα, μπορεί να χρειαστούν:
- αιματολογικές εξετάσεις για έλεγχο φλεγμονής,
- αξονική τομογραφία κοιλίας, κυρίως όταν υπάρχει υποψία οξείας εκκολπωματίτιδας ή επιπλοκής,
- κολονοσκόπηση, συνήθως μετά την υποχώρηση της οξείας φλεγμονής, όταν χρειάζεται να ελεγχθεί το παχύ έντερο και να αποκλειστούν άλλες παθήσεις.
Η κολονοσκόπηση δεν γίνεται συνήθως στην οξεία φάση έντονης εκκολπωματίτιδας, γιατί τότε το έντερο είναι φλεγμονώδες και πιο ευαίσθητο.
Στάδια και βαρύτητα της εκκολπωματικής νόσου
Η εκκολπωματική νόσος δεν έχει πάντα την ίδια βαρύτητα. Πρακτικά μπορεί να χωριστεί ως εξής:
1. Ασυμπτωματική εκκολπωμάτωση
Υπάρχουν εκκολπώματα, αλλά ο ασθενής δεν έχει ενοχλήματα. Συνήθως χρειάζονται μόνο οδηγίες για διατροφή, ενυδάτωση και τρόπο ζωής.
2. Συμπτωματική εκκολπωματική νόσος
Υπάρχουν ενοχλήματα, όπως κοιλιακός πόνος, φούσκωμα ή διαταραχές στις κενώσεις, χωρίς σαφή οξεία φλεγμονή.
3. Απλή οξεία εκκολπωματίτιδα
Υπάρχει φλεγμονή, αλλά χωρίς απόστημα, διάτρηση ή γενικευμένη περιτονίτιδα. Πολλές φορές αντιμετωπίζεται συντηρητικά.
4. Επιπλεγμένη εκκολπωματίτιδα
Η φλεγμονή συνοδεύεται από επιπλοκές, όπως απόστημα, διάτρηση, συρίγγιο, στένωση ή περιτονίτιδα. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί νοσηλεία, παροχέτευση αποστήματος ή χειρουργική αντιμετώπιση.
Πώς αντιμετωπίζονται τα εκκολπώματα;
Η θεραπεία εξαρτάται από το αν υπάρχουν απλώς εκκολπώματα ή αν υπάρχει φλεγμονή.
Στην ασυμπτωματική εκκολπωμάτωση συνήθως δεν απαιτείται ειδική θεραπεία. Συστήνονται ισορροπημένη διατροφή, επαρκής πρόσληψη υγρών, σταδιακή αύξηση των φυτικών ινών όταν υπάρχει δυσκοιλιότητα, άσκηση και έλεγχος του σωματικού βάρους.
Στην ήπια εκκολπωματική νόσο η αντιμετώπιση είναι κυρίως συντηρητική, με διατροφικές οδηγίες, ρύθμιση των κενώσεων και φαρμακευτική αγωγή όταν χρειάζεται.
Στην απλή οξεία εκκολπωματίτιδα η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει ανάπαυση, υγρά, ειδική διατροφή για λίγες ημέρες, αναλγητική αγωγή και, σε επιλεγμένες περιπτώσεις, αντιβιοτικά. Η απόφαση για αντιβίωση δεν είναι ίδια για όλους τους ασθενείς και εξαρτάται από τη γενική κατάσταση, την ηλικία, τις συνοδές παθήσεις και τη βαρύτητα της φλεγμονής.
Στην επιπλεγμένη εκκολπωματίτιδα μπορεί να χρειαστεί νοσηλεία, ενδοφλέβια αντιβιοτικά, αξονική παρακολούθηση, παροχέτευση αποστήματος ή χειρουργική επέμβαση.
Πότε χρειάζεται χειρουργική αντιμετώπιση;
Η χειρουργική θεραπεία δεν είναι απαραίτητη για κάθε ασθενή με εκκολπώματα. Εξετάζεται όταν υπάρχουν σοβαρές ή επαναλαμβανόμενες επιπλοκές, όπως:
- διάτρηση του εντέρου,
- γενικευμένη περιτονίτιδα,
- μεγάλο ή υποτροπιάζον απόστημα,
- συρίγγιο προς την ουροδόχο κύστη ή άλλα όργανα,
- στένωση που προκαλεί αποφρακτικά συμπτώματα,
- συχνά επεισόδια που επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής.
Η επέμβαση αφορά συνήθως την αφαίρεση του πάσχοντος τμήματος του παχέος εντέρου. Όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν, μπορεί να γίνει λαπαροσκοπικά, με στόχο μικρότερο χειρουργικό τραύμα, ταχύτερη κινητοποίηση και πιο ομαλή ανάρρωση.
Πότε πρέπει να επισκεφθείτε χειρουργό;
Η εκτίμηση από χειρουργό είναι σημαντική όταν υπάρχει επιβεβαιωμένη εκκολπωματίτιδα, υποτροπιάζοντα επεισόδια, επιπλοκή στην αξονική τομογραφία ή συμπτώματα που δεν υποχωρούν. Ο στόχος δεν είναι απαραίτητα το χειρουργείο, αλλά η σωστή αξιολόγηση της βαρύτητας και η επιλογή της ασφαλέστερης θεραπείας για κάθε ασθενή.
Η έγκαιρη διάγνωση βοηθά να αντιμετωπιστεί η φλεγμονή πριν εξελιχθεί και να αποφευχθούν περιττές ή καθυστερημένες παρεμβάσεις.
Συχνές Ερωτήσεις για τα Εκκολπώματα Παχέος Εντέρου
Τι είναι τα εκκολπώματα παχέος εντέρου;
Τα εκκολπώματα είναι μικρές προσεκβολές, σαν «σακουλάκια», που δημιουργούνται στο τοίχωμα του παχέος εντέρου, συχνότερα στο σιγμοειδές.
Είναι επικίνδυνα τα εκκολπώματα;
Τα εκκολπώματα συνήθως δεν είναι επικίνδυνα όταν δεν προκαλούν συμπτώματα, αλλά χρειάζονται ιατρική εκτίμηση όταν εμφανιστεί πόνος, πυρετός ή αλλαγή στις κενώσεις.
Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στην εκκολπωμάτωση και την εκκολπωματίτιδα;
Η εκκολπωμάτωση είναι η παρουσία εκκολπωμάτων στο έντερο, ενώ η εκκολπωματίτιδα είναι η φλεγμονή ενός ή περισσότερων εκκολπωμάτων.
Ποια συμπτώματα μπορεί να προκαλέσει η εκκολπωματίτιδα;
Η εκκολπωματίτιδα μπορεί να προκαλέσει πόνο χαμηλά στην κοιλιά, συχνότερα αριστερά, πυρετό, κακουχία, φούσκωμα ή αλλαγές στις κενώσεις.
Πώς γίνεται η διάγνωση της εκκολπωματίτιδας;
Η διάγνωση γίνεται με βάση το ιστορικό, την κλινική εξέταση, τις αιματολογικές εξετάσεις και, όταν χρειάζεται, την αξονική τομογραφία κοιλίας.
Χρειάζεται κολονοσκόπηση όταν υπάρχουν εκκολπώματα;
Η κολονοσκόπηση μπορεί να χρειαστεί για τον έλεγχο του παχέος εντέρου, αλλά συνήθως δεν γίνεται στην οξεία φάση έντονης εκκολπωματίτιδας.
Πώς αντιμετωπίζονται τα εκκολπώματα παχέος εντέρου;
Τα απλά εκκολπώματα συνήθως αντιμετωπίζονται με διατροφικές οδηγίες και ρύθμιση των κενώσεων, ενώ η εκκολπωματίτιδα χρειάζεται θεραπεία ανάλογα με τη βαρύτητα της φλεγμονής.
Πότε χρειάζεται χειρουργείο για εκκολπωματίτιδα;
Χειρουργική αντιμετώπιση εξετάζεται κυρίως όταν υπάρχει επιπλεγμένη εκκολπωματίτιδα, όπως διάτρηση, απόστημα, συρίγγιο, στένωση ή συχνές υποτροπές που επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής.
Ιατρική εκτίμηση στη Θεσσαλονίκη
Η σωστή αξιολόγηση των εκκολπωμάτων παχέος εντέρου βοηθά να διακριθεί αν πρόκειται για απλή εκκολπωμάτωση, εκκολπωματίτιδα ή επιπλεγμένη νόσο που χρειάζεται πιο ειδική αντιμετώπιση.
Για ραντεβού με τον Δρ. Θεόδωρο Μηλιωρίδη, Γενικό Χειρουργό στη Θεσσαλονίκη, μπορείτε να καλέσετε στο 2310 380039.
