Μετεγχειρητική κήλη: συμπτώματα και αποκατάσταση

Τι είναι η μετεγχειρητική κήλη;

Η μετεγχειρητική κήλη είναι ένα άνοιγμα ή αδύναμο σημείο στο κοιλιακό τοίχωμα, στην περιοχή παλιότερης χειρουργικής τομής. Από εκεί μπορεί να προβάλλει λίπος ή τμήμα εντέρου και να σχηματίζεται εξόγκωμα κάτω από το δέρμα. Μπορεί να εμφανιστεί μήνες ή χρόνια μετά την επέμβαση.

Ο όρος «κοιλιοκήλη» περιλαμβάνει περισσότερους τύπους κήλης του κοιλιακού τοιχώματος. Η μετεγχειρητική κήλη συνδέεται συγκεκριμένα με προηγούμενη τομή.

Αιτίες και παράγοντες κινδύνου

Η κήλη δημιουργείται όταν το τοίχωμα στην περιοχή της τομής δεν επουλωθεί με αρκετή αντοχή. Λοίμωξη του προηγούμενου τραύματος, κάπνισμα, διαβήτης και αυξημένο βάρος μπορούν να συμβάλουν. Χρόνιος βήχας και συχνή έντονη προσπάθεια αυξάνουν την πίεση στην κοιλιά.

Συνήθως συνδυάζονται περισσότεροι παράγοντες. Η εμφάνιση κήλης δεν αποδεικνύει από μόνη της σφάλμα στην προηγούμενη επέμβαση.

Συμπτώματα μετεγχειρητικής κήλης

Το εξόγκωμα κοντά στην ουλή μπορεί να μεγαλώνει στην ορθοστασία, στον βήχα ή στην άρση βάρους και να μικραίνει όταν ο ασθενής ξαπλώνει. Μπορεί να προκαλεί τράβηγμα, πίεση ή πόνο κατά την προσπάθεια. Ορισμένες κήλες έχουν ελάχιστα ενοχλήματα.

Ξαφνικός δυνατός πόνος και διόγκωση που δεν υποχωρεί, ιδιαίτερα μαζί με εμέτους, έντονη κοιλιακή διάταση ή αδυναμία αποβολής αερίων, απαιτούν επείγουσα νοσοκομειακή εκτίμηση. Μπορεί να υπάρχει παγίδευση εντέρου ή απόφραξη. Αποφεύγεται η πίεση με δύναμη σε επώδυνη κήλη.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Ο χειρουργός αξιολογεί την προηγούμενη επέμβαση, τα συμπτώματα και την κοιλιά, συχνά σε όρθια θέση και κατά τον βήχα. Αν η εικόνα είναι ασαφής ή η κήλη σύνθετη, υπερηχογράφημα ή αξονική τομογραφία βοηθούν στη διάγνωση και στον σχεδιασμό της αποκατάστασης.

Πότε χρειάζεται χειρουργείο;

Σε μικρή κήλη που ανατάσσεται εύκολα και δεν περιορίζει την καθημερινότητα μπορεί να επιλεγεί παρακολούθηση, μετά από συζήτηση των οφελών και των κινδύνων. Αύξηση του μεγέθους ή νέος πόνος χρειάζονται επανεκτίμηση. Μια ζώνη μπορεί να ανακουφίζει, αλλά δεν κλείνει το άνοιγμα.

Όταν η κήλη μεγαλώνει, πονά ή δυσκολεύει τις δραστηριότητες, συζητείται προγραμματισμένη αποκατάσταση. Συνεκτιμώνται η γενική υγεία, οι προηγούμενες επεμβάσεις και οι προτιμήσεις του ασθενούς.

Πώς γίνεται η αποκατάσταση;

Η ανοικτή επέμβαση επιτρέπει την προσέγγιση της κήλης μέσα από τομή και το κλείσιμο του ελλείμματος όταν είναι εφικτό. Συνήθως χρησιμοποιείται πλέγμα για ενίσχυση. Η θέση και ο τύπος του επιλέγονται σύμφωνα με την ανατομία.

Λαπαροσκοπική ή άλλη ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση μπορεί να επιλεγεί σε κατάλληλους ασθενείς. Μια μεγάλη, υποτροπιάζουσα ή σύνθετη κήλη ενδέχεται να χρειάζεται πιο εκτεταμένη αποκατάσταση του κοιλιακού τοιχώματος. Η καταλληλότερη τεχνική προκύπτει από συγκεκριμένο σχεδιασμό.

Το πλέγμα μειώνει την πιθανότητα υποτροπής, χωρίς να την εξαλείφει. Πιθανές επιπλοκές είναι λοίμωξη, συλλογή υγρού, αιμορραγία, επίμονος πόνος ή ανάγκη νέας επέμβασης. Η απώλεια βάρους όταν χρειάζεται, η διακοπή καπνίσματος και η ρύθμιση του διαβήτη βοηθούν την προετοιμασία για προγραμματισμένη αποκατάσταση.

Ανάρρωση μετά το χειρουργείο

Η νοσηλεία και η επιστροφή στην εργασία διαφέρουν ανάλογα με την έκταση της αποκατάστασης. Ενθαρρύνεται η έγκαιρη κινητοποίηση, με συγκεκριμένες οδηγίες για βάρη, άσκηση και επανεξέταση. Πυρετός, αυξανόμενος πόνος, έντονη ερυθρότητα ή εκκρίσεις από το τραύμα χρειάζονται άμεση επικοινωνία με την ομάδα.

Συχνές ερωτήσεις

Μπορεί η μετεγχειρητική κήλη να κλείσει μόνη της;

Όχι. Η παρακολούθηση μπορεί να είναι κατάλληλη σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά δεν αποκαθιστά το άνοιγμα.

Μπορεί να ξαναεμφανιστεί μετά την αποκατάσταση;

Υποτροπή είναι πιθανή με οποιαδήποτε τεχνική. Νέο εξόγκωμα ή επίμονος πόνος χρειάζονται επανεκτίμηση.