Ενημέρωση ασθενών

Βουβωνοκήλη: Συμπτώματα, Διάγνωση και Θεραπεία

Η βουβωνοκήλη είναι η συχνότερη μορφή κήλης. Συμβαίνει όταν λίπος ή τμήμα ενός οργάνου της κοιλιάς προβάλλει μέσα από αδύναμο σημείο στη βουβωνική χώρα. Συνήθως γίνεται αντιληπτή ως εξόγκωμα χαμηλά δεξιά ή αριστερά, κυρίως όταν στεκόμαστε όρθιοι, βήχουμε ή καταβάλλουμε προσπάθεια.

Η κήλη μπορεί να προκαλεί πόνο, βάρος, τράβηγμα ή κάψιμο, αλλά κάποιες φορές δεν ενοχλεί καθόλου. Το αν χρειάζεται επέμβαση και ποια τεχνική είναι καταλληλότερη κρίνεται από τα συμπτώματα, το αν ανατάσσεται, αν είναι μονόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη και το χειρουργικό ιστορικό.

Βουβωνοκήλη με μια ματιά

Πώς εμφανίζεταιΣυνήθως ως διόγκωση στη βουβωνική χώρα, με ή χωρίς πόνο, βάρος ή κάψιμο.

Πώς γίνεται η διάγνωσηΣτις περισσότερες περιπτώσεις αρκούν το ιστορικό και η κλινική εξέταση. Απεικόνιση χρειάζεται όταν η εικόνα δεν είναι σαφής.

Πότε χρειάζεται χειρουργείοΣυνήθως όταν προκαλεί συμπτώματα, μεγαλώνει ή επηρεάζει την καθημερινότητα. Σε κάποιες περιπτώσεις  μπορεί να επιλεχθεί παρακολούθηση.

Ποιες τεχνικές υπάρχουνΛαπαροσκοπική αποκατάσταση TEP ή TAPP και ανοικτή αποκατάσταση. Δεν υπάρχει μία τεχνική κατάλληλη για όλους.

Πότε είναι επείγονΞαφνικός έντονος πόνος και διόγκωση που δεν υποχωρεί, ιδίως με ναυτία, εμετούς ή κοιλιακή διάταση, χρειάζονται άμεση εκτίμηση.

ΑνάρρωσηΗ κινητοποίηση αρχίζει  την ίδια ημέρα και η επιστροφή στις δραστηριότητες γίνεται σταδιακά.

Βουβωνοκήλη: ποια είναι τα συμπτώματα;

Συνήθως ο ασθενής παρατηρεί μία διόγκωση στη βουβωνική χώρα. Φαίνεται περισσότερο όταν στέκεται όρθιος, βήχει ή καταβάλλει προσπάθεια και συχνά μικραίνει όταν ξαπλώνει.

Μπορεί να συνυπάρχουν βάρος, πίεση, κάψιμο ή πόνος χαμηλά στην κοιλιά, ιδιαίτερα μετά από ορθοστασία, άσκηση ή άρση βάρους.

• διόγκωση δεξιά ή αριστερά στη βουβωνική περιοχή,
• βάρος, τράβηγμα ή κάψιμο,
• πόνος ή ενόχληση στην προσπάθεια,
• διόγκωση που μικραίνει όταν ο ασθενής ξαπλώνει.

Πότε η βουβωνοκήλη χρειάζεται άμεση εκτίμηση;

Γιατί δημιουργείται η βουβωνοκήλη;

Η βουβωνική χώρα με τον βουβωνικό πόρο και το βουβωνικό στόμιο  είναι ανατομικά ευαίσθητο σημείο του κοιλιακού τοιχώματος. Η πιθανότητα κήλης αυξάνεται με την ηλικία, είναι μεγαλύτερη στους άνδρες και επηρεάζεται από την οικογενειακή προδιάθεση και ορισμένες παθήσεις του συνδετικού ιστού.

Ο χρόνιος βήχας, η έντονη προσπάθεια κατά την αφόδευση ή την ούρηση και η μεγάλη σωματική καταπόνηση μπορούν να κάνουν πιο εμφανή μία υπάρχουσα αδυναμία. Προηγούμενες επεμβάσεις στην κάτω κοιλιά ή στην πύελο μπορεί επίσης να επηρεάσουν την επιλογή της τεχνικής αποκατάστασης.

Μορφές βουβωνοκήλης

Οσχεοκήλη: βουβωνοκήλη που κατεβαίνει προς το όσχεο

Σε ορισμένους άνδρες η κήλη μπορεί να προχωρήσει μέσα από τον βουβωνικό πόρο και να φτάσει μέχρι το όσχεο. Τότε μιλάμε για οσχεοβουβωνοκήλη, η οποία συχνά περιγράφεται και ως οσχεοκήλη.

Το πρήξιμο στο όσχεο δεν οφείλεται πάντοτε σε κήλη. Υδροκήλη, κιρσοκήλη, φλεγμονές και άλλες παθήσεις μπορεί να δώσουν παρόμοια εικόνα, επομένως χρειάζεται σωστή κλινική εξέταση.

Βουβωνοκήλη ή μηροκήλη στις γυναίκες;

Στις γυναίκες μία διόγκωση στη βουβωνική περιοχή μπορεί να είναι μηροκήλη, η οποία έχει μεγαλύτερη πιθανότητα περίσφιξης. Γι’ αυτό απαιτείται προσεκτική αξιολόγηση και η παρακολούθηση χωρίς επέμβαση δεν εφαρμόζεται όπως στούς άνδρες με ελάχιστα συμπτώματα.

Πώς γίνεται η διάγνωση της βουβωνοκήλης;

Συνήθως αρκούν το ιστορικό και η κλινική εξέταση σε όρθια και ύπτια θέση, συχνά με βήχα ή δοκιμασία Valsalva.

Όταν η εικόνα δεν είναι σαφής μπορεί να χρειαστεί υπερηχογράφημα και, σε επιλεγμένες περιπτώσεις,  μαγνητική ή αξονική τομογραφία.

Βουβωνοκήλη: πότε χρειάζεται χειρουργείο;

Προγραμματισμένη αποκατάσταση συνιστάται συνήθως όταν η κήλη προκαλεί πόνο ή βάρος, μεγαλώνει ή δυσκολεύει την εργασία, την άσκηση και την καθημερινότητα.

Σε άνδρες με ελάχιστα ή καθόλου συμπτώματα μπορεί να επιλεγεί παρακολούθηση μετά από κλινική εκτίμηση. Η κήλη δεν θεραπεύεται μόνη της και αρκετοί ασθενείς εμφανίζουν αργότερα συμπτώματα.

Πώς αντιμετωπίζεται χειρουργικά η βουβωνοκήλη;

Η βουβωνοκήλη μπορεί να αποκατασταθεί λαπαροσκοπικά ή με ανοικτή επέμβαση. Η επιλογή γίνεται ξεχωριστά για κάθε ασθενή.

Οι λαπαροσκοπικές τεχνικές συνδέονται  με λιγότερο μετεγχειρητικό και χρόνιο πόνο και ταχύτερη επιστροφή στις δραστηριότητες, ιδίως σε αμφοτερόπλευρες κήλες ή σε υποτροπή μετά από ανοικτή αποκατάσταση. Η ανοικτή επέμβαση μπορεί να προτιμηθεί ανάλογα με την ανατομία, προηγούμενες επεμβάσεις, την αναισθησία και τη γενική κατάσταση.

Δείτε περισσότερα για τη λαπαροσκοπική χειρουργική.

TEP και TAPP: ποιες είναι οι διαφορές;

Οι δύο βασικές λαπαροσκοπικές τεχνικές είναι η TEP και η TAPP. Και στις δύο, ο στόχος είναι ο ίδιος: η αποκατάσταση της κήλης και η τοποθέτηση πλέγματος στον προπεριτοναϊκό χώρο, πίσω από το αδύναμο σημείο του κοιλιακού τοιχώματος.

Η ανοικτή αποκατάσταση (ανοικτό χειρουργείο)

Η ανοικτή αποκατάσταση γίνεται μέσω τομής στη βουβωνική χώρα. Η  τοποθέτηση  πλέγματος παραμένει μία καθιερωμένη και αποτελεσματική επιλογή.

Υπάρχουν επίσης επιλεγμένες περιπτώσεις στις οποίες μπορεί να συζητηθεί αποκατάσταση χωρίς πλέγμα. Όταν επιλέγεται τεχνική χωρίς πλέγμα, η Shouldice είναι η καλύτερα τεκμηριωμένη τεχνική, εφόσον υπάρχει η κατάλληλη χειρουργική εμπειρία.

Η επιλογή δεν πρέπει να γίνεται με τη λογική «λαπαροσκοπική καλή – ανοικτή κακή» ή το αντίστροφο. Στόχος είναι να χρησιμοποιηθεί η τεχνική που ταιριάζει καλύτερα στον συγκεκριμένο ασθενή.

Ο ρόλος του πλέγματος

Στη μεγάλη πλειονότητα των ενηλίκων που χειρουργούνται για βουβωνοκήλη χρησιμοποιείται συνθετικό πλέγμα. Η αποκατάσταση με πλέγμα μειώνει την πιθανότητα υποτροπής σε σύγκριση με τις περισσότερες τεχνικές μόνο με ράμματα.

Το πλέγμα δεν χρειάζεται πάντοτε να καθηλώνεται με clips. Ιδιαίτερα στις TEP και TAPP, ο τρόπος καθήλωσης ή ακόμη και το αν χρειάζεται καθήλωση εξαρτώνται από το μέγεθος και τον τύπο της κήλης, το πλέγμα και τη συγκεκριμένη τεχνική.

Καμία επέμβαση δεν μηδενίζει τον κίνδυνο υποτροπής ή χρόνιου πόνου. Η σωστή τεχνική, η κατάλληλη επιλογή πλέγματος και η προσεκτική γνώση της ανατομίας της περιοχής έχουν σημαντικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα.

Βουβωνοκήλη και χρόνιος μετεγχειρητικός πόνος

Πριν από την επέμβαση χρειάζεται να συζητηθεί και το ενδεχόμενο χρόνιου πόνου στη βουβωνική χώρα. Στους περισσότερους ασθενείς ο μετεγχειρητικός πόνος υποχωρεί φυσιολογικά, αλλά σε ελάχιστες περιπτώσεις μπορεί να επιμένει για μεγαλύτερο διάστημα.

Ο χρόνιος πόνος δεν οφείλεται απλώς στην ύπαρξη πλέγματος. Μπορεί να σχετίζεται με πολλούς παράγοντες, όπως την κατάσταση πριν από το χειρουργείο, τη χειρουργική προσπέλαση, τον χειρισμό των νεύρων, την καθήλωση και την αντίδραση των ιστών.

Βίντεο αποκατάστασης βουβωνοκήλης

Για όσους θέλουν να δουν πώς πραγματοποιείται μία επέμβαση, υπάρχει βίντεο χειρουργικής αποκατάστασης βουβωνοκήλης. Περιλαμβάνει πραγματικές χειρουργικές εικόνες και ενδέχεται να μην είναι κατάλληλο για όλους τους επισκέπτες.

Ανάρρωση και αποθεραπεία μετά από εγχείρηση βουβωνοκήλης

Η κινητοποίηση γίνεταιτην ίδια ημέρα της επέμβασης. Είναι αναμενόμενο να υπάρχει κάποια ενόχληση στις τομές και στη βουβωνική περιοχή, η οποία αντιμετωπίζεται με την κατάλληλη αναλγητική αγωγή.

Όλοι οι ασθενείς περπατούν και εξυπηρετούν τον εαυτό τους άμεσα. Η επιστροφή σε εργασία γραφείου είναι διαφορετική από την επιστροφή σε εργασία που απαιτεί συστηματική άρση μεγάλων βαρών, επομένως δεν υπάρχει ένας αριθμός ημερών που να ισχύει για όλους.

Η σύγχρονη προσέγγιση ενθαρρύνει τη σταδιακή επιστροφή στις φυσιολογικές δραστηριότητες όσο το επιτρέπει η ενόχληση, χωρίς περιττούς μακροχρόνιους περιορισμούς. Για έντονη άσκηση ή βαριά χειρωνακτική εργασία δίνονται εξατομικευμένες οδηγίες.

Πιθανές επιπλοκές της επέμβασης

Η αποκατάσταση της βουβωνοκήλης είναι μία από τις συχνότερες επεμβάσεις της γενικής χειρουργικής. Όπως κάθε χειρουργική επέμβαση όμως, μπορεί να συνοδεύεται από επιπλοκές.

Μεταξύ αυτών είναι αιμάτωμα ή ορώδης συλλογη στήν περιοχή , φλεγμονή, προσωρινή δυσκολία στην ούρηση, υποτροπή και επίμονος πόνος στη βουβωνική περιοχή. Οι σοβαρές επιπλοκές είναι λιγότερο συχνές, αλλά η συζήτησή τους αποτελεί μέρος της σωστής προεγχειρητικής ενημέρωσης.

Συχνές ερωτήσεις για τη βουβωνοκήλη